TRENING IZOTONICZNY

Ta metoda wymaga stałego napięcia, uzyskiwanego przy użyciu wolnych ciężarów. Chociaż może wydawać się podobna do treningu dynamiczno-stałego, różni się tym, że niekoniecznie dochodzi w niej do zmiany kierunku wektora siły oporu, a raczej zachowuje stałe napięcie tak jak w negatywnej części zakresu ruchu. Wymagany jest kompletny bezruch trenowanych mięśni. Na przykład, w uginaniach przedramion na modlitewniku, bicepsy zapierają się o podpórkę ławeczki. Unoszą one ciężar (część pozytywna), a następnie opuszczają ciężar powoli do dołu (część negatywna), zachowując stałe naprężenie podczas ruchu w obydwu kierunkach. Istnieje jeden powód, dla którego ćwiczenia z wolnymi ciężarami uznawane są za trening izotoniczny. Zwykłe unoszenie sztangielek czy sztangi niekoniecznie kwalifikuje się jako trening izotoniczny. Esencją tego treningu jest zachowywanie stałego oporu w obydwu kierunkach ruchu, pozytywnym i negatywnym.

Najbardziej skuteczny rodzaj programu treningu odpornościowego zakłada różnorodność technik. Program taki jest kompletny i zawiera całą gamę ćwiczeń, od podstawowych do najbardziej wyspecjalizowanych. Poznanie różnych metod treningowych i oporów pomaga w uzyskiwaniu równomiernie rozwiniętej, pełnej sylwetki. Nikt nie jest przystosowany do jednego, konkretnego rodzaju ćwiczeń i oporów. Sylwetki tych ludzi, którzy wykonują podstawowe ćwiczenia z ciężarami, nie wykorzystując wiedzy przekraczającej ten podstawowy zakres, zawsze będą podstawowe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *